Search
Close this search box.

Ռուբէն Վարդանեան.– «Հիմա որպէս առաջին քայլ՝ առաջարկում եմ ստեղծել Արցախի անվտանգութեան ու զարգացման աջակցութեան Համահայկական ճակատ» 

 

«ՀԱՅԱՍՏԱՆ 2041» հիմնադրամի համահիմնադիր Ռուբէն Վարդանեան Դիմագիրքի իր էջին գրած է.-

«Արցախում նորից արիւն է թափւում, նորից երիտասարդ կեանքեր ենք կորցնում: 2020 թուականի Նոյեմբերի 9-ի եռակողմ յայտարարութեան՝ իբր թէ խախտումների պատրուակի ներքոյ բռնութեան նոր ալիք է սանձազերծւում: Արցախեան երկրորդ պատերազմի աւարտից ի վեր՝ նոր ապակայունացման սպառնալիքն այսօր աւելի մեծ է, քան երբեւէ: Ու եթէ նոյնիսկ ռազմական դիմակայութեան այս հերթական բռնկումը յաջողուի արագ մարել, նոր գրգռութիւնների սպառնալիքն ամենեւին չի վերանալու: Այն, որպէս «դամոկլեան սուր», մշտապէս կախուած է Հայաստանի ու Արցախի վրայ: Մենք պէտք է խոստովանենք, որ հայ ղեկավարներն առայժմ բաւականաչափ կամք ու արհեստավարժութիւն չունեն՝ Արցախի անվտանգութեան հարցը համակարգային ձեւով լուծելու։

Բայց աշխարհաքաղաքականութեան յետեւում միշտ պէտք է տեսնել սովորական մարդկանց՝ Արցախի ժողովրդի շահերը: Ինձ համար բացարձակապէս կարեւոր չէ, թէ այս անգամ ո՛ւմ քաղաքական սուտն է յաղթելու: Կարծում եմ՝ հիմա գլխաւորն այն է, որ Արցախի երեխաները կարողանան մեծանալ առողջ, երջանիկ ու մրցունակ: Որպէսզի կարողանան պարզապէս ապրել՝ ապրել անվտանգութեան լիարժէք զգացողութեամբ, հանգիստ գնալ դպրոց ու հաւատալ ապագային: Հիմա նրանց համար հեշտ չէ. պատերազմի “մշտական զգացումը” խաթարում է նրանց կեանքը, կոտրում ու խեղում է նրանց ճակատագրերը: Հարեւան երկրի յարձակողական գործողութիւնները  ճնշում են գործադրում Արցախի բնակչութեան վրայ, հետեւաբար, նրանք մեր աջակցութեան կարիքն ունեն: Եւ ես կարծում եմ, որ նրանք իրաւունք ունեն այդ աջակցութեան յոյսն ունենալ:

Արցախի երեխաների անվտանգութիւնը՝ սա՛ է բացարձակ գերակայութիւնը ինձ ու իմ համախոհների համար: Կարծում եմ, չափազանց կարեւոր է բոլոր ջանքերը գործադրել հէնց հիմա կանգնեցնելու ռազմական գործողութիւնները եւ հետագայի համար առնուազն արգելափակելու դրա հնարաւորութիւնը:

Որպէս առաջին քայլ՝ առաջարկում եմ ստեղծել Արցախի անվտանգութեան ու զարգացման աջակցութեան Համահայկական ճակատ: Դրա կազմակերպման իրաւական ձեւերն ու միջոցները կարելի է քննարկել, բայց նման նախաձեռնութիւնն ինքնին պէտք է համախմբի քաղաքացիական հասարակութեան, Հայաստանի ու Արցախի իշխանութիւնների, քաղաքական կուսակցութիւնների, Սփիւռքի եւ  բոլոր հայրենասէրների, բոլոր նրանց ներուժը, որոնք հասկանում են արցախեան հողում հայկականութեան պահպանման սկզբունքային կարեւորութիւնը:

Անվտանգութեան առանցքային տարրը՝ հակամարտութեան գօտում ռուսական խաղաղապահ ուժերի գտնուելու ժամկէտի երկարաձգման եւ նրանց թիւի բազմակի մեծացման հարցի լուծումն է՝ Արցախի անվտանգութիւնն անվերապահօրէն ապահովելու յստակ լիազօրագրով։ Այդ լիազօրագիրը պէտք է ամրապնդուի այնքան ժամանակ, քանի դեռ մենք պատրաստ չենք լինի ինքներս լիարժէքօրէն ապահովել անվտանգութիւնը:

Այս քայլը թոյլ կը տայ տարածաշրջանում խաղաղութիւն պահպանել, մարդասիրական համագործակցութիւն հաստատել եւ երկարաժամկէտ հաւասարակշռուած լուծում գտնել: Դրան հիմա պէտք է ուղղուած լինեն մեր դիւանագիտական ջանքերը: Խաղաղապահների ներկայութիւնը Արցախում ապրող բնակչութեան համար ֆիզիքական բացարձակ անվտանգութեան զգացողութիւն պէտք է ապահովի:

Ցանկանում եմ դիմել ողջ աշխարհի Հայութեանն ու բոլոր նրանց, ովքեր անտարբեր չեն մարդկային կեանքերի ու մարդկութեան պատմական ժառանգութեան ոչնչացման նկատմամբ. մենք պէտք է բոլոր միջոցներով միջազգային հանրութեան ուշադրութիւնը հրաւիրենք Արցախում ստեղծուած մարդասիրական իրավիճակի վրայ: Աշխարհը, որը բարոյախօսում է մարդկային կեանքի արժէքի ու ժողովուրդների ազատ ինքնորոշման իրաւունքի մասին, պէտք է ամենակոշտ գնահատականը տայ Ադրբեջանի՝ իրավիճակի ապակայունացմանն ուղղուած գործողութիւններին:

Սակայն, ինչքան էլ որ մեզ համար այսօր կարեւոր լինի Ռուսաստանի ու միջազգային հանրութեան աջակցութիւնը, մենք չենք կարող, մենք իրաւունք չունենք յոյս դնել բացառապէս արտաքին գործօնի վրայ: Մենք՝ Հայերս, մեր պատմութեան ընթացքում չափազանց շատ ենք թոյլ տուել, որ ուրիշները որոշում կայացնեն մեր ճակատագրի վերաբերեալ: Բայց մեր խնդիրները մեր փոխարէն ո՛չ ոք չի լուծելու:

Ժամանակն է վերջ տալ արցախեան թեմայի շահարկմանը` որպէս իշխանութեան եւ ընդդիմութեան պայքարի խաղաքարտի, ժամանակն է մոռանալ անձնական քաղաքական յաւակնութիւնների մասին: Այս հարցը պէտք չէ բաժանի Հայութեանը, պէտք չէ դառնայ հաշիւներ մաքրելու առիթ: Այն պէ՛տք է եւ կարո՛ղ է միաւորել մեր ժողովրդին:

Մենք պէտք է համատեղ որոշենք ինչպիսի պետութիւն, ինչպիսի բանակ, ինչպիսի դիւանագիտութիւն եւ անվտանգութեան այլ միջոցներ են պէտք Հայաստանին ու Արցախին: Որոշենք ու անյապաղ անցնենք գործի: Քանի որ Արցախի երեխաները պէտք է լիարժէք կեանքի իրաւունք ունենան»,– գրած է Վարդանեան։

Խմբագրական